Sayfalar

3 Nisan 2007 Salı

Dur Lola Dur!


Günlük telaşların, yaşamla boy ölçüşmek için verilen mücadelelerin, güçlü dirençli olmak adına kendimi unuttuğum, çook hızlı geçen zamanın tam ortasındayım... Arada bir durup şöyle bir bakmak lazım gidişata aslında. Böyle Forest Gump ya da Lola gibi koşmak ta nesi?

Bu güne kadar aşılan yollarla, bundan sonra çıkılacak yolculukların muhasebesini yapmak için durmak lazım.

Bahar melankolisi midir, yoksa şu aralar içinde bulunduğum sürprizli ve çoktan seçmeli yaşam testinin yorgunluğu mudur bilmem bu?

Bazen diyorum ki, kendimi gömsem yumuşacık yatağıma, uyusam.. uyusam.... Uyandığımda herşeyi yerli yerinde, mükemmel planlanmış ve yaşanmaya hazır olarak bulsam...

Hiç yorum yok: