Sayfalar

21 Haziran 2007 Perşembe

Kediş

Çok hüzünlü bir hikayesi var onun.
Bundan 2 hafta önce bir sabah işe gelirken caddenin ortasında karşılaştık kendisiyle. Trafiğe aldırmadan öylece duruyordu yolun ortasında. Hemen arabayı sağa çekip kucakladım onu ve yolun kenarına bıraktım. Ben arabaya dönerken, benden önce tekrar yola fırlamıştı bücür. Sonra farkettim ki, az ileride annesi yatıyordu yolda, bir arabanın altında kalmıştı zavallıcık. Bu durumda yapılacak tek şey vardı kuşkusuz. Birlikte işe geldik ve o günden beri de birlikteyiz. 2 hafta evde misafirimiz olduktan sonra şimdi de ofisimizde kendileri. Bahçe içinde bir ofiste çalışmamıza rağmen dışarı adım atmıyor akılsız.

3 yorum:

nalan dedi ki...

ah oipçim,
kuzenim de tam böyle bir koca kafalıyı sahiplendi :)
şimdi nasıl güzel oldu haspa. üstelik de doğuracak yakında, artık bir bebek de ben alıcimm :)

olmadık işler peşinde dedi ki...

Biz bunu ikiledik daha sonra.. kedi etiketine tıkla öbürünü de görebilirsin. Bu büyüyünce çok güzelleşti. Canım, Bora hala özlüyor:(

Ay ben de tekrar köpek istiyorum, Bora'da deli oluyor köpek diye:)

nalan dedi ki...

kaçırır mıyım hiç. öbürüne de baktım tabi :)
teyzem de pazar günü yavrulardan birini kurtarmış erkek kediden. yazık epey kan kaybetmiş ama şimdi güvende pisicik :)