Sayfalar

20 Temmuz 2007 Cuma

şimdi gerçek çocuk oldu!


Çocuk dediğin koşar oynar, düşer yaralanır, yemek zamanı yakasından sürükleyerek eve getirirsin.

Şimdi artık Bora tam bu kıvamda. Yani gerçek bir çocuk... Günde 12 saat oyun ve eğlence mesaisinde. Yatınca uyumuyor, bayılıyor.

İlk düşüpte dizleri yaralandığında ağlayarak eve gelmiş, yatak döşep yatıp, en acıklı sesi ile;
- anne, ameliyat gerekiyor mu? diye sormuştu. Şimdi artık düşüp yaralandığında, yarasını yıkayıp, üfleyip koşmaya devam ediyor.

Apartman ve kent yaşantısından nasibini alan çocuğum, Play Station'un başında geçen yalnız çocukluğuna, yeni arkadaşlar, yeni maceralar ve eğlenceler kattı.

Darısı tüm çocukların başına...

1 yorum:

miklagard dedi ki...

ah..ahhh... çocukluğumu, sokak çocuğu olmayı özledim :( küçükken de büyümek istemezdim hiç ama 26 oldu bile...