Sayfalar

13 Ekim 2007 Cumartesi

ölüm

Ölüm ne kadar beklense de, hazırlıklı olunsa da yine çok acıtıcı, şok edici ve sarsıcı. Tanık olduğunuz, kısmen de olsa paylaştığınız bir yaşamın sona ermesi ne kadar kolay kabul edilebilir?

Gürültüyle yaşanmış bir hayatın sessizce ve çaresizce kaybolup gitmesinin, sevdiklerinin hayatında, doldurulması asla mümkün olmayacak koskoca bir boşluk yarattığına tanık olmanın üzüntüsü tarif edilebilir mi?

Gidenin ardından teselli edecek ne söylenebilir ki?

Güle güle Nermin teyze... Mekanın cennet olsun.

Hiç yorum yok: