Sayfalar

16 Nisan 2008 Çarşamba

Efkar bastı içimi

Bizim bu evi almamız çok uzun bir emeğe dayanır.
İlk yatırımı Tuzla’daki bir kooperatif evine yaptık. Evlendikten hemen sonra girdiğimiz kooperatifi yıllarca ödedik. O zamanlar daha işte de çömezdik, maaşlar, imkanlar sınırlı. Zorlandığımız olurdu, hesap kitap yapardık durmadan. 3-5 sene sürdü böyle. Öyleki bittiğinde çılgınca alışveriş yaptığımı hatırlıyorum(!)

Bittiğinde oturur muyuz acaba diye düşünmedik değil. O zamanlar Bora da yok. Nohut oda bakla sofa 90 m² ev işte. Baktık içimize sinmedi. Ne oturduk, ne de sattık bir süre. Arada biraz daha birikim yaptık.

Bir gün Kozyatağı’nda ev bakmaya karar verdik. Eşim gidip bakıyordu evlere. Daha ikinci hafta karşı sitede bir ev buldu. Üç katlı binanın birinci katında, 3 odalı, bahçe manzaralı bir ev. “Bekler misiniz bizi?” dedik, bekledi sahibi. Tuzladaki evi satılığa çıkardık. 1-2 haftada taliplisi çıktı ve trink ödeyip satın aldı. Biz de koşup beğendiğimiz evi aldık. Eski bir bina olduğundan, duvarları kalana dek yıktık içini. Herşeyini yeniden yaptık. Dolaplarını, mutfağını kendimiz tasarlayıp, yaptırdık. Her detayına değdi elimiz. Orası bizim yuvamız oldu. 3,5 yıl mutlu mutlu yaşadık bu evde.

Şimdi artık sığmıyoruz buraya. Daha büyük bir eve geçeceğimiz için kiraya vereceğiz başkalarına. İçim cız ediyor. Yuvamız burası bizim. Kolay elde etmedik ki, kolayca verelim. Bizim gibi kullanırlar mı? Ya hırpalarlarsa... Yapacak bir şey yok. Veda etmek çok zor.

Evdeki son iki günümüz. Ufuk, yerlerdeki halıları silip silip kaldırdığından çıplak her yer. Taşınacağımız yer “ev”, burası ise “yuva”ydı.
Bora bu sabah kahvaltıda:
- Bu iki gün hiç geçmesin isterdim. Bu evi çok seviyorum annecim dedi.

Gözlerim doldu. Hepimiz hüzünlüyüz, vedalar her zaman üzüntü veriyor. Ev bile olsa.....

3 yorum:

Goddess Artemis dedi ki...

Mimlendiniz! :o)

Ayşe dedi ki...

Merhaba,

geçen hafta buldum blogunuzu böyle okuya okuya buralara kadar geldim.Ve bu yazıyı okuyunca yazmak istedim evinizden bahsetmişsiniz kolay elde etmedik sıkıntı çektik vs diye tevafuk bizde şu ara bir ev alma girişimindeyiz kredimiz onaylandı ve bugün tamamlanıcak işlemler sadece imza atmak kaldı.Eşim ve ben ikimizde çalışıyoruz ama buna rağmen .ok korkuyorum ne yaparız ne ederiz bu borcu nasıl öderiz diye kafamda bi sürü şey dönüp duruyor...bu yazı biraz iyi geldi bana bişeylere katlanıp sıkıntı çekmeden birşeye ulaşılamayacağını, belki milyonuncukez, tekrar anlamış oldum.Teşekkürler

olmadık işler peşinde dedi ki...

AYŞE,
Merhaba ve hoşgeldiniz:)

Bravo valla, "okuya okuya buralara kadar geldim" demişsiniz ya, çok hoşuma gitti:)
Dediğiniz gibi, bizim tarzda çalışarak birşeyler elde edebilen insanlar için kolay birşey yok... Sıkılmadan, sıkmadan birşey elde edilmiyor. Bir ev sahibi olmanın nasıl büyük bir güvence ve huzur olduğunu sizde yaşayacaksınız. Şimdiden kolaylıklar ve bol şans diliyorum size. Umarım herşey gönlünüzce olur. Güle güle oturun yeni evinizde...
Sevgiler