Sayfalar

4 Haziran 2008 Çarşamba

Yine o gün


Kim bilir kaçıncı kez bahçedeki köpekleri toparlayıp götürdüler?
Kim bilir nereye gitti yavrucaklar?
Hoyratça, acımasızca, itip, kakıp, çekiştirip, ağlatıp...
Bugün yoktum görmedim, anlattılar. Ama adım gibi biliyorum nasıl çığlık çığlığa ağladıklarını.
Yıkıp yakmak, acıtmak, yok etmek ne kadar kolay....
Biraz sabır ve biraz emek yeter aslında.
Asıl inanması güç olanı, medeniyet adına yapılıyor olması tüm bunların.
Lanet olsun

3 yorum:

Hülya Çobanoğlu Cinsçiçekçi dedi ki...

hayvanlara yapılan eziyet ve katliam hep satır aralarında geçiştiriliyor. hayvanseverlere hep "yarı deli, yapacak başka işin mi yok?, yaa bırak hayvanları insanların bi dünya derdi var" der gibi muamele ediliyor. oysa hayvanlara üzülmeyen insanların vicdanen eksik olduğunu düşünüyorum.

olmadık işler peşinde dedi ki...

Sormayın... Bir de ayıplıyorlar tepkimizi değil mi?
Sanki normal olan onlar.

ChunLi Beauty dedi ki...

@Hülya ne güzel demişsin.. Insan derdini kolaylıkla anlatabilir.. ama bu canlar bizlere muhtaç biz onlara sahip cıkmayalım siz sahip cıkmayın ne olacak bu canların hesabını kim verecek ?? Artık bu köhne zihniyetten kurtulmak lazım Bencilliği bırakıp dünyanın sadece bize ait olmadığını kabul etmek lazım..