Sayfalar

21 Ekim 2008 Salı

İlk söz

Ağlamaktan helak oldum.. Ameliyata girerken, çıkarken, bebeğimi koklarken, Boracığıma sarılırken...
En son hastaneden çıkarken hediye edilen günlüğün ilk sayfasındaki şu satırları okurken...
Bunu hazırlamak için Bora'dan yardım almışlar...


"Bu ilk söz sana doğduğun hastaneden yazıldı Arda bebek..
Kadıköy Acıbadem Hastanesi’nin 355 no’lu odasından, ilk yatağının başucundan, seni ilk görenlerden geleceğe uzanan birkaç söz…

Kardeş sevgisiyle yüklü güzel bir Ekim günü doktorun BS’nin yardımıyla getirdi anneciğin seni dünyaya. İlk emeği Dr. İD ve Sabiha hemşire verdiler sana, ilk arkadaşların Irmak, Kerem Alp, Ege ve Eymen bebek odasında.

Odana girer girmez saydam yatağının başında üzerine eğilmiş gördük ağabeyini, dışarı çağırdık birlikte hazırlayalım diye anneciğine babacığına bu sürprizi… Erdal öğretmen izin vermiş O’na bugün ağabey olacak diye. Okan, bütün arkadaşları yarın okula gidince saracaklar çevresini, dinleyecekler ondan ilk ağabeylik deneyimlerini…

Önce içerdekileri saydı bize: Annem, babam, KARDEŞİM, dedem, anneannem, babaannem, G. teyze…
Sonra da sorunca biz öğretmen olmak istediğini söyledi…
“Oldun bile” deyince…
“Evet” dedi… “Kardeşimin öğretmeni”

Ağabeyinden öğrendiğin ilk şey…
Onun en iyi bildiği şey: KARDEŞ SEVGİSİ olsun
Artık söz sizin…
Sözünüz özlü olsun.
Yazıda ölümsüz olsun…"

8 yorum:

Goddess Artemis dedi ki...

Muhteşem! Gözlerim doldu okurken...

Melis dedi ki...

off. keske sabah sabah okumasaydım.. dağıldım yahu!

Magissa dedi ki...

Valla ben de ağladım.
Çok şanslısınız siz bu Bora'cıktan yana... Allah onlara da size de hep sağlık, güzel şans, uzun ömürler versin.

olmadık işler peşinde dedi ki...

Arkadaşlar,
Dilerim ki "isteyen" herkes evlat sevgisini tatsın... İnanın insan hayatında açılan çok sürprizli ve renkli bir pencere bu.

Bu satırları eve döndüğümüz gün büyükanne ve babalara da okuduk ve kameraya kaydettik. Koca koca insanlar bile gözyaşlarını tutamadı..
Tatlı oğluma teşekkür edip, sımsıkı sarıldım bir kez daha.. Ve şükrettim O2nu bana verdiği için...

NzN dedi ki...

ben nerelerden geldim de okudum bu yazıyı bilemiyorum ama ofis ofis ağlanır mı yahu ! zırıl zırıl olmasada damlalar oldu işte allaa allaaa :)

iki kardeş, aileleri ile birlikte heep mutlu-mesut, sevgiyle, coşkuyla yaşasınlar dilerim...

kardeş gerçekten de harika bi şey!

olmadık işler peşinde dedi ki...

NzN,
Hakkaten nerden geldin sen buraya yahu??:o
ben de çok seviyorum bu postu.. ya öyle bir tatlılar ki, birlikte oynamaları, bora'nın kardeşini kollaması, öpmesi falan tam seyirlik. nasıl başladıysa öyle devam ediyor çok şükür.iyi ki doğmuş bu minik kuzu. iyi ki abi olmuş bu bora oğlan:D))

İlknur dedi ki...

Aynı hastanede 2007 yılında doğum yaptım. Bizede böyle bir yazı armağan etmişlerdi aklıma o geldi. Bende çok duygulanmıştım hala zaman zaman okurum.

Sevgiler...

OiP dedi ki...

:)) ne güzel!!