Sayfalar

3 Mayıs 2009 Pazar

Anne Evi

Anne evi bambaşka bir şeydir. (baba evi demiyorum bakın, annenin dokunuşu ile kimliğini, tarzını kazanmış yerdir orası)
  • Bir kere ne zaman gidersen git yemek olur o evde.
  • Hep derli toplu, temiz, mis gibidir.
  • Orada burada yerleştirilmeyi bekleyen tembel eşyalar yoktur.
  • Çekmeceler her zaman düzenli, el bezleri hep kar gibi beyazdır.
  • Sabahlık vardır yatak odasında. Kutular dolusu fotoğraf, eski saatler, dolma kalem takımları, ne işe yaradığı bilinmeyen minik parçalar, yaylar, anahtarlar vs. ile dolu ahşap kutular.
  • Mavi klasik teneke kutusunda Nivea krem vardır.
  • Kurumuş çiçek bulamazsınız, hepsi bakımlı ve coşkuludur.
  • Her önemli şeyin yedeği bulunur mutlaka.
  • Adres defteri vardır telefonun hemen yanında.
  • Çocuk, torun, mezuniyet ve düğün fotoğrafları ile doludur her köşe. Albümler özenle tanzim edilmiştir.
  • Gece yatarken kapı kilitlenir mutlaka.
  • Çeşit çeşit desenli halılar vardır. Bünyan, yün falandır hepsi. Öyle dandik halı olmaz hiç.
  • Uzanırken falana bu desenleri çok seyretmişliğim vardır. Simetrik gibidir ama değildir desenleri. Şaşırtmalıdır.
    Şu aşağıdakini korkutucu bir masal dedesine benzetirdim mesela.
  • Dolaplarda bekleşen çeşit çeşit, renk renk havlular, örtüler vardır.
  • Orlon lifler, beyaz sabunlar vardır banyoda.
  • Her eşyanın bir yeri vardır ve kolaylıkla değiştirilemez. Her yenilik kolaylıkla farkedilir bu yüzden.
  • Komşuları vardır bir sürü, bol misafiri, kahvesi, çayı, sohbeti...
  • Dikiş makinesi vardır, emektar... Düğme torbası, agraflar, telalar....
  • Huzur vardır, anılar vardır, çocukluğunuz, gençliğiniz vardır her köşesinde.
  • Kendi evinizde yapmaya, sürdürmeye çalıştığınız her şeyi öğrendiğiniz yerdir orası.
Geçen hafta anne-babamı ziyarete gittiğimizde, salonda otururken tüm bu detayları farkettim.
Anneme baktım hayretle. O hasta haline rağmen o ev hala "anne evi" olmayı sürdürüyor. Her ayrıntısı ile, en ufak değişikliğe uğramadan. Yardımcı hanıma her şey olması gerektiği biçimde uygulatılıyor. Her yer anne eli değmiş gibi... Değemesede...
Canım annem... Seni böyle görmeye alışamadım hala....

17 yorum:

Magissa dedi ki...

Sevgili OİP,

Alışılmıyor, olamıyor tabii. Ama O hala orada, çehresi değişse de, hastalığı nedir bilmiyorum ama her açıdan değişmiş ise bile, derinlerde bir yerde hala o bildiğin insan...


M

olmadık işler peşinde dedi ki...

Magissa,
Tekrar görüşmek ne güzel. Daha iyi olduğunu düşünmek istiyorum...

2 yıl kadar önce felç geçirdi ve sağ kolu ve ayağı fonksiyonlarını yitirdi. Şimdi bastonla yürüyor ama eli geri gelmedi malesef..

Hissettiğim şey, onun bu halini ısrarla kabul edemiyor olmak. Birlikte pazarlara, alışverişlere gitmek, yemek pişirmek istiyorum. Evin içinde koşuşturmasını hayranlıkla izlemek istiyorum yeniden. Ona bir türlü yakıştıramıyorum bu olanları...

karamelize dedi ki...

bundan haberim yoktu oip.. üzüldüm gerçekten..
alışmak zor böyle bir duruma,haklısın..ama birşekilde hala ailenin başında, gidip görebiliyor , mis gibi evinde huzur bulabiliyorsunuz...
nice uzun ve mutlu yıllar diliyorum annene..
selamlar,sevgiler

olmadık işler peşinde dedi ki...

teşekkürler canım:)
orası öyle, yani hala bir şekilde ayakta ve yanımızda olması...
hayat işte. hani derler her şey bizler için.

Calanon dedi ki...

Biricik annene gecmis olsun. Anneannem ben 2 yasindayken felc gecirmis, ilk bir kac ay hic bir yeri hissetmiyormus bile, zamanla yogun fizik tedavi, masajlarla bastonla da olsa yurumeye baslamis. Hepiniz icin ne kadar zor oldugunu tahmin edebiliyorum, ama belli ki ici o guzelim ev gibi piril piril, hic bozulmamis. Insan hep beraber olabildikten sonra herseyin ustesinden bir sekilde geliyor.

Sevgiler cok hepinize. Anneler gununuz simdiden kutlu olsun.

BirBen dedi ki...

Çok geçmiş olsun annene oip,hayat dolu duruyor herşeye rağmen,anneler gününe yaklaşırken muhteşem bir yazı olmuş,duygulandırdın beni..

olmadık işler peşinde dedi ki...

Birben,
Çok umutsuz ve hayata kırgın aslında. Çocuklarla (torunlar) birlikteyken pek mutlu oluyor.. Unutuyor her şeyi.

serrose dedi ki...

Bloguna takildim buralara kadar geldim.Biraksan her bir yazina yorumum vardi.
Ama bu en cok dokunan oldu .Anne evi demissin ama benim icin anneanne evini hatirlatti.Zira onunla buyudum

Kalemine saglik

Cocuklarin cok tatli masallah
Allah onlara saglik versin hep birarada olmaniz dilegimle

Sergul

olmadık işler peşinde dedi ki...

Serrose,
Ordan burdan yazıyorum işte, içimden kopanları bir şekilde.. Sen böyle yorum yapınca okudum tekrar bu yazıyı. Hoşuma gitti benim de:) Anneanne evim ayrı bir öyküdür benim de.. Yazarım belki bir gün onu da.
Güzel dileklerin çok teşekkür ederim.
Sevgiler

Aklımdakiler... dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Aklımdakiler... dedi ki...

Merhaba,ben de yeni okumaya başladım bloğunu.. Çok akıcı, çok tanıdık geldi yazdıkların..
Sergül ün de dediği gibi bana anneannemin evini hatırlattı. O düzen, o şekil hala aklımdadır. Yıllar geçti o ev dağılalı ama hala bakırköy e gittikçe içim sızlar...

Hatta aklıma gelen başka bir ayrıntıyı bloğumda da yayınladım biraz önce, seni de anarak..
çok memnun oldum seni tanıdığıma..
sevgiler.
filiz.

olmadık işler peşinde dedi ki...

Merhaba Filiz,
Çok teşekkürler yorumların için.
Yazını okudum, hüzünlendim, içim burkuldu biraz...
Hoşgeldin...
Sevgiler

Meral Erdoğan dedi ki...

oip'cigim, nihayet bir firsat bulup bastan sona okudum blogunu. bu postun da zırıl zırıl aglatti beni...

annecigine cok gecmis olsun.

olmadık işler peşinde dedi ki...

MERAL,
:O cidden okudun mu??? valla benim de aynen böyle okumak istediğim bi kaç blog var ama bir türlü zaman bulamıyorum. olabiliyormuş demek. çok sağol:))

Çok teşekkür ediyorum güzel dileklerin için. her şey insanlar için gerçekten. Allah anne babalarımıza sağlık versin....

Ashley dedi ki...

Birde bana bak :( Mantar gibiyim kimim kimsem yok :( Anane ve anne evi nedir bilmiyorum nerdeyse :( Annen güzel bi bayan oip teyze,Sende ona çekmişsin , çünkü çağan ve bora da sevimli ve güzel cocuklar.

olmadık işler peşinde dedi ki...

ASHLEY,
ideali, tek bir yolu yok ki hayatın. her yerde başka hayatlar yaşanıyor. ben de senin gittiğin o güzel yerleri görmek isterim mesela. kimbilir belki de hiç kızmet olmayacak. sahip olduklarımıza sıkız-ca sarılıp şükretmek bizi güçlü yapıyor...

1Boğa1Balık1Akrep dedi ki...

Daha güzel anlatılamazdı anne evi..ne mutlu ki annene senin gibi bir evlat yetiştirmiş. Darısı hepimizin başına:)
Çok geçmişler olsun..