Sayfalar

8 Mayıs 2009 Cuma

Herkes bıksa benden, O bana doymaz


Ben bu aralar Sertab Erener'in Pınar Çocuk Sütü reklamı için seslendirdiği "anne" şarkısıyla yatıp kalkıyor, durmadan salya sümük ağlıyorum.

(şuradan download edilebilir)
Nedense çok dokunuyor bu şarkı bana. Sertab'ın sesindeki şefkat tonuyla, duygusu kat kat katlanan bir jingle olmuş bence. Hele "herkes bıksa benden, O bana doymaz" demiyor mu?

Web sitesini de çok beğendim. TV'de gördüğünüz reklam var ya, oradaki gibi fotoğraflarınızı yükleyip, bu jingle eşliğinde bir film hazırlayıp, sevdiklerinizle paylaşabiliyorsunuz.
Aldığım ilhamla (gazla mı demeli yoksa?) dün akşam hemen albümleri döktüm. Annecikle ve anneannemle çekilen fotoğraflarımızdan uzun uzun kendi filmimizi yaptım Windows Moviemaker'da. Fona da bu müziğin introsunu uzatıp döşedim.
Sonra...
İzledim ağladım, izledim ağladım....
Filmi yarın kargoyla Anneler Günü hediyesi olarak yollayacağım anneme...
Gerçekten çok güzel bir sürpriz olacak ona. Kimbilir o nasıl duygulanacak?
Fotoğrafa gelince, filmimizden bir kare. Anaokulunda 4. doğum günümü kutluyoruz.
Tüm annelerin anneler günü kutlu olsun!

7 yorum:

Calanon dedi ki...

Ne guzelsiniz.

Duygulu olmak kanimizda var. Ben seviyorum boyle olmayi acikcasi. Iyi ki varlar, iyi ki dogurmuslar bizi ve ne kadar guzel annelik yapmislar. Simdi buyuyunce, anne olunca degerini cok daha iyi anliyor insan tabi.

Gordugunde yanaklarindan op bol bol, butun hepimiz adina.

Senin de anneler gunun kutlu olsun.

olmadık işler peşinde dedi ki...

"Anne olunca anlarsın" derdi annem, doğruymuş:))
öperim tabii, teşekkürler, sevgiler:))

mikla dedi ki...

ah bu anneler ve çocukların arasındaki bağ beni nerelere götürdü. hele ki benim anneme olan bağlılığım. şimdi hiç çaktırmasam da çocukken akşamüstleri gözüm yollarda annemi beklediğim ve gelmeyeceğini düşündüğüm anda içime çöken o inanılmaz büyük yalnızlık ve hayal kırıklığı hissini düşününce hala beni mahveden duygu. (bu konuda annemi hiçbir zaman suçlamadığımı da belirtmek isterim :) çocukken karşı apartmanda yasemin adında bir sınıf arkadaşım otururdu, annesi yoktu. (yasemin şimdi nerede? ne yapıyor acaba?) ve ben her anne ile ilgili şarkıya eşlik ederken aklıma yasemin gelir(di) sesim titrer gözlerim dolardı. annem bana her zaman en büyük destekçisi olduğumu söyler ve biz olmasaydık ya da böyle çocuklar olmasaydık yaşamının ne kadar çekilmez ve sıkıcı olacağını söyler. ben onu ve diğer annelerimi (biz de çeşitli sebeplerden ötürü anne kontenjanı kalabalık: anne, teyze, anneanne, cicianne, rahmetli nine ve babaanne) çok derin bir bağ ile seviyorum.
şunu da eklemek istedim. sertab'ın seslendirdiği jingle'ı dinledim. her zamanki gibi çok başarılı ama sanırım kendisi anne olmayı tercih etmeyen biri olarak bu jingle bana bir şeyler eksik hissini veriyor.

olmadık işler peşinde dedi ki...

Çok kadınlı bir ailede büyümenin güzelliği de bu Mikla. Anneanne,teyze ve cicianne keyfi sürmüş biri olarak kastettiğini çok iyi anladım.

Anne yolunu ben de çok gözledim. Ortaokuldayken bile, okul çıkışı annesi evde olan bir arkadaşıma gittiğimde falan içim burkulur, özenirdim. İlkokuldaki hasretlik ise uzun bir post konusu olur:) Yazarım bir ara...

Ve zavallı Yasemin... Küçük bir çocuğun annesiz kalması ne kadar acı.

İlginçtir ki önceki gün bundan bahsettim eşime. Şu sıralar en çok korktuğum şey bize bir şey olması. Takıldım yani.. Allah korusun..

Ashley dedi ki...

Çağan'ın kafası yüzü , Bora'nında gözleri aynı siz :) Ciddiyim

olmadık işler peşinde dedi ki...

ASHLEY,
Çağan da Bora da oldukça benziyorlar bana:)) başka başka yerleri ama bi bakışta anlaşılıyor:))

cuckan dedi ki...

Ben de sürekli ağlıyorum o nedenle hemmen çeviriyorum başka kanalı, Ban sanki annemi kaybetmişim gibi hissettiriyor. Ayy korkunççç...