Sayfalar

6 Temmuz 2009 Pazartesi

Özledim

 Bora tatilde. Babaannesiyle birlikte Ayvalık’a gitti. 10 gün kadar oldu ama çok özledim keratayı. Daha önceleri yaz tatillerinin yarısını babaannede, yarısını anneannede geçirirdi. Çok uzun süreli bu ayrılıklarda babasıyla kafayı yerdik. İlk başta çocuksuzluğun dayanılmaz hafifliği ile kendimizi gezmeye tozmaya verir sonra yavaştan durulur, gittikçe de efkarlanırdık.

İşte bu kaçınılmaz ayrılıklara son vermek için aldık yazlığı 3 yıl önce. Gereksiz gibi, abartı gibi gelmişti başta bana, ama sonra anladım ki lüzumlu bir şeymiş. 10 gün fazla geldi şimdi bak! Özledim oğlumu...

Geçen hafta sonu dönecekti sözüm ona, bir hafta daha kalmak istedi. Arkadaşları gün aşırı uğrayıp soruyorlar ne zaman gelecek diye. Bizimkisi çok uyumlu ve geçimli bir adam ya herkesle dost herkesle arkadaş. Çok farklı kesimler gelip soruyor bunu.. En son dün 4 yaşında yarım konuşan bir tıfıl gelip sordu “Boya yeerrdeğ?” diye. Bunların grubunda pek iyi anlaşamayan tipler vardı, onlar da dağılmışlar mesela... Bu huyu çok hoşuma gidiyor. Hiçbir zaman birine taraf olup diğerlerini dışlamıyor. Aksine hep orta yolu bulup, biraraya getiriyor çocukları.
Aaaa hadi ama! Herkes özledi seni gel artık....

Hiç yorum yok: