Sayfalar

20 Ağustos 2010 Cuma

Resimsiz ve ciddi gibi bir yazı

Bu sabah yataktan OİP olarak değil de koskoca bir duygu öbeği şeklinde kalktım nedense?? Bazı sabahlar olur bu bana. Artık gördüğüm rüyalardan mıdır, yoksa günlük hay huylardan arınmış, öylece kendisiyle başbaşa kalmış ruhun iç döküşünden midir bilmem?

Gereğinden fazla mantığıyla hareket eden bir insan olduğum için oluyor bu bence. Mantığım olaylar karşısında “tamam bu böyle, oyalanma, hadi devam” diyor, ben de başımı itaatkar biçimde sallayıp devam ediyorum. Şöyle doya doya üzül, dövün falan yok yani anlayacağınız... Bence o da bir ihtiyaç aslında. Nedir yani, insanız işte. Dur iki rahat bırak da, üzüntümüzü, endişelerimiz, pişmanlığımızı, duygularımızı doya doya yaşayalım di mi? Yok!!
"Neden zaman kaybedeceksin. Neyi değiştirir ki bu yaptıkların. Güçlüsün sen. Üstesinden gelirsin. Ölçtün biçtin işte. Bırak şimdi ah vahı da yüzünü olumlu duygulara, umutlara falan dön. Mutluluğuyla avunacağın ne çok şey var hayatında, onlara sarıl” der.
Mantıklı(!) bulurum bu dediklerini ve aynen yaparım ben de.


Ama zaman zaman acılanmaya ihtiyaç duyuyor ruhumuz sanki. Acılarla, üzüntülerle coşmaya, beslenmeye.... İşte bu sabah, tam da uykudan gözlerimi pıt diye açtığım anda, gözlerim doldu aniden. “Dur” dedim duygularıma. “N’oluyosun?”

“Bırak beni kontrol etmeyi şimdi. Bırakta rahatça efkarlanayım şu sabahın sakinliğinde” dedi. Baktım kararlı, bıraktım, takıldı kendince....

Şöyle dedi:
"Yaşamından ansızın kopup giden dosta üzüldüm. gideli çok zaman oldu biliyorum, haklıydı da gitmekte... mantıklıydı(!) gidiş sebepleri. ama işte n'apıyım özlüyorum. görünce bi kötü oldum"

sonra devam etti...
"Bi de asıl çook uzaklara gitme ihtimali olan babamıza takıldı aklım"

"Yapma" dedim "teklif almış işte ne güzel. heyecanla anlattı ya dün gece, gayet mantıklı (!) görünüyordu herşey. Hem ben dedim ya kendisine “rahat ol sen, karar verirken bizim için endişe etme, beni bilirsin güçlüyümdür, başa çıkarım” diye... öyleyimdir biliyosun..."
"Biliyorum biliyorum da, çok uzak işte..."

Diye konuşa konuşa çıktık evden. Yolda her sabah kulak verdiğim, "günün öne çıkan haberlerinden derlenen özetleri" sunan ablayı dinlemeye tahammülüm yoktu hiç. El yordamıyla uzandığım CD’nin ilk parçası sahneye güzel uydu. Baz’ın solisti arsız ve çocuksu tondaki sesiyle Belivers’ı söylüyordu... I've been thinking, since we're talking, the situations bugging me, I'm reminiscing, confusion's cruising..tım tım tımm......

Parçayı 3 kez üst üste çaldım. 2000’lerin başını özlediğini söyledi duygularım...

Otoparka varınca "yeter artık" dedim... Üzüntülerimi, endişelerimi bi saklama kabına koyup bıraktım torpidoya. Yan koltuktaki Uykusuz'un “Umut Sarıkaya” sayfasına göz kırpıp indim arabadan. Bıraktım kendimi hayata...

16 yorum:

LaTiFe dedi ki...

Aaah oyip, ne yorum yapsam bilemedim. Güzeldir bazen efkarlanmak, hayatını her zaman kaplamıyorsa. Babaya ilgili ayrılığınız olursa şayet uzun sürmez umarım.
Umut Sarıkaya'ya ben de bayılırım. Kitabını okuyorum şimdi. Ne muhteşem bir ayrıntı delisi adam :)

Red Riding Hood dedi ki...

Hiçbir gidenin yeri dolmaz elbet , ama iyiki şu 2 bıcırık var değilmi ? Ashley'de gidiyor uzun süre olmayacak ve evde yapayanlız kalacağım. :( Heryerde onun izi,onun sesi .Büyük bir sessizliğe gömüleceğim başka hiçkimsem yok çünkü hayatta yanımda :(.Ağlattın beni işte ...

Geri sayım başladı :'((((((((((((

ilknur malcı dedi ki...

bende çok şaşarım onca gam keder, tasa, endişe, vesvese içinden nasıl sıyrılıp çıktıgıma,hayatın nasıl devam ettiğine.

oyuna oynaşa kaptırmış bir gaflet,umursamazlık hali içinde bulurum kendimi.

daha hassas daha çok dusunen daha cok dua eden biri olmak isterdim.

Birben dedi ki...

Güçlü olmak zorundalığı yoruyor insanı haklısın,mantıklı tarafın koruyor seni, sev onu kızma ama ağlamak da geliyorsa içinden durdurma bunu, mantıklı tarafına söyle ağlamak da oldukça mantıklı bir eğlemdir, abartılmadığı,depresyona ya da şımarıklığa dönüşmediği sürece...

Bu babalara n'oluyor gidip duruyorlar yahu?

Buralardayım biliyorsun, bir alo yeter, kız kıza ağlaşırız sonra geyik yapar dağıtırız tamam mı?

Birben dedi ki...

Eğlem ne demek yahu...Eylem yazcaktım:P

Magissa dedi ki...

Su yolunu buluyor degil mi nasil olsa? Insallah en hayirlisi neyse o olsun.

Leylak Dalı dedi ki...

Arada duygulanıp ağlasan da OİP cim aslında sen en iyisini yapıyorsun, değiştiremiyorsan kabullen. Öbür türlüsü insanın hem kendini, hem etrafındakileri yoruyor. Baba gider ve sonra geri dönüp gelir nasılsa, arada geçirilen süre birtakım kazanımlar sağlayacaksa dayanılır, geri döndüğünde de unutulur gider.
Hem en doğrusunu sen bilirsin, sevgiyle kal...

Açalya dedi ki...

Hep güçlü ol hep güçlü ol...nereye kadar di mi? koyver azıcık böyle işte, arada biraz sızıntı büyük patlamayı önler. xoxo sana.

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

ne güzel insanın mantıklı tarafının olması :) bende hiç yoktur mesela... ağalanacaksa çok ağlarım hiç tutamam :) hiçbirşey dozunda değil yani :D
giden dostlar geçsede üstünden yıllar hep aynı üzüntü. birde son veda edememişsen... sonmuş gibi ayrılmamışsan çok fena oluyor :(

Esin dedi ki...

Uzaklara giden arkadas, hele de cocukluk arkadasi ise ve de aslinda sizin kabul edemediginiz bir sekilde "gitmisse" onun boslugu/zorlugu/anlamamazligi hep suruyor. Anilar kaliyor, bir de ruyalar. Hep "bunun bir anlami olmali" diyorum, ust mercilere siginarak-napalim. Bence insan kendi kendine cok basarili dayanma mekanizmalari gelistiriyor.

E o zaman da iste yataktan firk firk kalkiyorsun, ust dudak titriyor, aglamam var ama neye aglayacagimi da bilmiyorum aslinda... ohh be! ben de tek boyle garip benmisim sanirdim!

Hersey duzeliiiirrrrrr!!!

mynameismelis dedi ki...

Benim hala boğazımda düğüm, gözümün kenarında, kırpsam şıp diye düşecek, bir yaş var!
Amaan bitsin artık bu hafta, sıktı benim canımı...
Sen de üzülme oip'im hepsi geçer...

OiP dedi ki...

sabah nasıl bir doluymuşum ki, patır patır yazmışım böyle... dediğiniz gibi "su akar yolunu bulur":)))

bendeki bu koca mantık, duyguyu muyguyu döver.. yapacak bişey yok. ama arada bir tahliye musluklarını açmakta yarar var ;)) *denedim ordan biliyorum;)*

bitsin bu hafta evek...

Mom2Damla dedi ki...

Bizim babamızda bir süredir uzaklardaydı, baktik böyle cok zor oluyor, bizde artık yanina gitmeye karar verdik.

Kolay olmuyor böyle değişimler...

Nihan SARI dedi ki...

inanamıyorum yazdıklarına.meğerse aynı saatlerde aynı şeyleri yaşıyormuşuz.seni rüyamda gördüm 1 gece önce,malum olmuş.
muhteşem çizimler yapmışsın.sen tablet kullanmışsın.anladım.ne yazıkki ben tüm bunlara ancak şimdi yorum yapabiliyorum.:((çok özledim oip imi.sen yazlığa gitmişsindir.bunu okuyamazsın da şimdi.Çağan ı yemene izin vermem ayrıca:)))))

Sittirella dedi ki...

Arada bi' duygu durum değişikliği iyidir :)
Yeniler seni.
Ben bu babanın uzaklara gitme olayına takıldım ama :/
Mantık iyidir iyi.
Günebakan gibi olacaksın bu hayatta.
Pozitiflik, olumlu duygular güneşin olacak ve yüzün onsan ayrılmayacak.
Günün dününden mutlu olsun OİP :)

Hanimiş: kocakafa iyi di mi? :)

OiP dedi ki...

NİHAN,
rüyanda mı gördün!:)) iyi mi gördün bari?
yarı elde, yarı tablet evet:) ben yaz boyunca hep burdayım, yazlıkta yani:))

SİTTİRELLA VE DİĞER TÜM DOSTLAR,
çok çok sağolun:))))