Sayfalar

25 Eylül 2010 Cumartesi

Hisli bir yazı

Şu sıralar, çocuklarla ilgili duygularım karmakarışık... İkinci annelik deneyimini yaşıyor olmak büyük bir keyif. Çağan'la ilgili çok rahat ve huzurluyum aslında. Hata yapmaktan korkmadan, neyin nasıl olacağını önceden kestirerek ya da ne biliyim, bazı şeyleri oluruna bırakmanın en iyisi olacağını bilerek yaşamak huzur veriyor.

Sanki kendi kendime birşeyi ispatlamışım gibi içim huzurlu. Yani ilk çocuk, anne-baba için bir sınav sanki. Biz de o sınavdan iyi not almışız da, artık bundan sonra çocuk konusunda ehilmişiz gibi bir rehavet içindeyim.

Çağan genel olarak iyi gidiyor. Kurallara uymayı bilen, bize aşırı bağımlı olmadan işlerini halledebilen bir çocuk. Oldukça da sosyal. Büyük ölçüde abiyi örnek alıyor. Demin bahsettiğim rehavetin sebebi bir ölçüde bu sanırım. Önünde iyi yetişmiş bir abi örneği olması. Sanırım anneannemin lafıydı: "İlk çocuk nasıl terbiye alırsa, takip edenler aynı terbiyeyle büyür" Bunun doğru olduğunu düşünüyorum. Abi önemli ölçüde rol model oluyor minnaka.
Sanki mesele Çağan'ı büyütmek değil de Bora'yı büyütmek gibi geliyor bana. Çevrede gördüğüm genç erkeklere takılıyor gözüm. Hele ki bizimkine benzeyen birini gördüm mü gözlerim doluyor, çok duygulanıyorum. Bir kaç yıla genç bir erkek olacak oğlum. Bu bana çok heyecan veriyor. Bir insan, bir birey yetiştirmenin sorumluluğu öyle büyük ki... Değerleri olan, saygılı, çevresindekileri kendinden fazla önemseyen sevgi dolu bir çocuk Bora. Bu aşırı duyarlılığı nedeniyle incinmesinden korkuyorum bazen.

Şu anda ikisi de insan ömrünün en hızlı büyüme evresini yaşıyorlar. Bebeklik ve ergenlik... Ve ben, bu baş döndürücü değişimin ortasında, sakin kalmaya, tempoyu yakalamaya, onlara ayak uydurmaya, hata yapmamaya çalışıyorum...

20 yorum:

EMİNE ÖZTÜRK dedi ki...

bebeğim biraz keyifsiz. ne yapacağımı bilemedim. duygularınıza hak veriyorum. bana da beklerim. bebegimincicileri.blogspot.com

Ozgur dedi ki...

Ben de alt sınıfta olup da büyüklerine özenen daha birinci sınavına çalışmakta olan bir anneyim:) okumak her zaman zevkli:) Ne güzelsiniz böyle hep beraber. Bizim bey iki erkek kardeşin küçüğü. Eski fotoğrafları var beraber, o aklıma geldi bakınca.

Hep mutlu/huzurlu olun. Hep beraber.

hisliveözgüranne

nehirineylemleri dedi ki...

Etrafımdaki örneklere bakıyorum, 2. çocuklar hep kendini kurtarıyor 1. nezaretinde büyüyorlar. Yani 1 numarayı yetiştirme şekli daha bi önem kazanıyor böylece!!
En az hatayla atlatabilmek dileğiyle ..

Yelish dedi ki...

yemin ederim daha bugun sizden bahsediyorduk ve anneme Boraya bayildigimi anlatiyordum gene.Hele o mahcup hallerine hastayim ve dedigin gibi Bora kardesi icin harika bir ornek :*
not: cikolataya batmis findiklar hmmmmmm

Sittirella dedi ki...

Arada hislenirmiş, kocaman laflar edermiş, gözlerimizi doldururmuş.
N'aptın be OİP?
Altı üstü kocakafa işte :)
Büyüyüp gidecek göz açıyıp kapayıncaya dek :)
Ayrıca; nayki terliklerinden yesinner :)

Hanimiş:
Büyük bir efendi, bir akıllı buradan bakınca... sorma.
Keşke abisine çekse :)

mikla dedi ki...

bu hislenme meselesi cozumsuz. ama hissediyor olmak guzel. ben de ne zaman etrafimda ergenleri gorsem; hele de boyle saygili, sevimli, aralarinda sakalasan erkekler ya da bicir bicir konusan kizlar, cok mutlu oluyorum, bir heyecanlanip hisleniyorum. bu kendi cocugun oldugunda eminim daha da yogun bir duygudur. guzel seyler bunlar guzel ;)

Utku'nun annesi dedi ki...

Allah yavrularımızı incitmesin inşallah..Biz annelerin ara sıra hislenmeleri gerkli herhalde
Allah hayırlı evlatlar yetiştirmek nasip etsin herkese
hayırlı pazarlar sevgiler

kara kitap dedi ki...

bebeklik döneminde nedense başvuru kaynağı dah çok anne babalar daha bir yol gösterici,oysa bence en zor dönem ergenlikte yapayalnızız.çünkü her çocuk kendi karakterini olgunlaştırmaya çalışıor.bize düşense hem özgür bırakıp hem de kontrol altında tutmak.ben şimdiden oğlumun ergenliğini düşünüp endişeleniyorum bazen.bu dönemde kendi ergenliğimizi hatırlamak en iyisi olsa gerek.nasıl kafamızın karışık olduğunu.

k.i.s.d. dedi ki...

KOca terlikler aynen Cevcev bey gibi... Bizimki büyük oğlan mı olcek yoksa hisli ve yalnız oğlan mı olcek?

Senin gibi yazanları okuyunca Cevcev abi olcek demek geliyor biliyorsundur.

Pırıl pırıl olsunlar, incinmelerinden korkma. Bu hayatta her türlü duygu var. HEr türlü duygunun kattıkları var. İncinse de kalkacak, düşe kalka büyümek gibi aynen.

Kocaman sevgiler.

OiP dedi ki...

EMİNE,
çok geçmiş olsun ve kolay gelsin:))

HİSLİ&ÖZGÜR,
amin ve teşekkürler güzel dileklerinize. sizde istidat görüyorum, devam devam:))

NEHİRİNEYLEMLERİ,
hadi bakalım, hepimiz için hayırlısı:))

YELİZ,
annene sevgiler tamam. fındıklar hazır tamam. bekliyoruz tamam:))

SİTTİRELLA,
hep hayhuy olmuyor işte. arada bi hisleniyor insan:)) kocaman baba terlikleriyle dolaşmaya bayılıyor kocakafa:))

MİKLA,
belki de gözünün önünde yetişen bir tatlı erkek kardeş nedeniyledir:)) darısı senin başına inşallah;)

UTKU'NUN ANNESİ,
tüm çocuklar için güzel olsun hayat... ne güzel dilekler bunlar:))

KARA KİTAP,
evet tam olarak dediğin endişeler. bir bebği yönlendirmek, eğitmek, disipline etmek öyle kolay ki.. anneye ölesiye bağımlı olması da avantaj. bir yeni yetme daha karakter sahibi ve dediğim dedik olabiliyor. anne-baba yerine arkadaşlara, dışa bağımlı oluyor..

KİSD,
Cevcev abi olcak, biliyorum ben;))
şans meselesi bu sanki, yani hayatta iyilerle karşılaşmak... iyi şeyler düşünümek istiyorum:))

Buse dedi ki...

Ben de biri 3 aylık idğeri 2 yaşında 2 çocuk annesiyim. Ve hep şöyle söylerim 2. çocuk için tamam tecrübeli anneyiz ama 1.ler için hep ama hep acemi kalacağız. kolaylık dilerim.

Nihan SARI dedi ki...

canım o gözyaşlı fotoğrafı yayınlamayacaktın.hasta bi kadınım ben unuttun mu.herşey iyi olacak.istisnai bir durum olmadığı sürece iyi ailelere sahip çocuklar için endişelenmemeye çalışıyorum.armut dibine düşüyor.mesela senin harika bir kalbin var ama yeri gelince yumruğu masaya vurabilirsin bu hayatta.eee bıdıklar da anne-babaya çekecek.biraz daha iyiyim ben çok uğrayamıyorum bu aralar biliyorsun.geçen arayacaktım,şimdi işi vardır dedim.öpüdün.ben ararım kafam iyi olunca.sen arama..

Evren dedi ki...

"Değerleri olan, saygılı, çevresindekileri kendinden fazla önemseyen sevgi dolu bir çocuk Bora..." Iste bunlar Bora'nin iyi insanlarla karsilasmasini saglayacak seyler. Ahh ben de umarim ki boyle cocuklar yetissin her zaman. Kolay degil tabii, olmadik isler pesinde kosan hisli bir anne lazim once ;) Kocaman opuyorum o birlikte guzelce oturup tepsilerinden yemek yiyen guzel insanlari :D

OiP dedi ki...

BUSE,
güzel laf:) aynen katılıyorum

NİHAN,
umarım dediğin gibi olur, becerebilir yumruğunu vurmayı bizim olan. Zira ben sıkı vururum yeri gelince:))
aramıyorum, iyi olmanı, iyi hissetmeni, zamanının gelmesini bekliyorum. iyi olunca döneceksin diye bekliyorum:)) Ara mutlaka, çok öpüyorum, hızlı iyileş, turp gibi ol canım master'ım!!

EVREN,
inşallah dediğin gibi olur. ben de kendisine uygun bir çevre yaratacığını umut ediyorum:))

Axius dedi ki...

OIP'cim. Kahramanımsın...Fotoğraflarından bile çok güzel evlatlar yetiştirdiğin belli. Seninle bir gün tanışır, buluşur, konuşuruz umarım..Sana birşey soracağım. Senin ikisi arası ne kadar?( Ama bu cevabı verirken bana tam olarak ay, gün hesabı yapman gerekiyor)
Off çok geç kaldım ikinciye sanki:((...Bu dediklerimden bile benim ne kadar psikopat ve stresli bir anne olduğumu anlarsın herhalde.:))

Ashley dedi ki...

Ya oip teyze , blogda bişi yayınlıyorum çıkmıyor.Yani siz gelip bakarsanız anca görüyorsunuz yoksa yan taraftaki listede bşi yayınladıktan sonra üstlere çıkma olayı yok.1 ay önceki postun üstünebişiler yayınlıyorum ama yok yok.Annadın dimi ? Feed vermiyormuş.Nedir bu fiidler, twitler ,inan hala çözemedim ya. Bu yorumu yayınlamayabilirsin konuyla ilgisi yok diye :D Ama anlıyorsun dimi 15 gündür beynim kazan

Tombul Peri - Sıla dedi ki...

Aynı korkuları ben de yaşıyor, aynı düşünceleri, aynı hisleri ben de paylaşıyorum. Yanlız olmadığımı bilmek çok güzel.
Anne olmak keşke kolay olsaydı, bloglarda gazetelerde yazılanlar gibi pespembe ve hep neşeli olsaydı. Ama bazen endişeler insanı sarıyor, korkular insanı karamsar yapıyor ve hep doğruyu aramak bulmak yorucu oluyor.
Galiba en güzeli içindeki sesi dinlemek ve her zaman sevgiyi eksik etmemek. Ben bunu yapmaya çalışıyorum.
Sana da kolay gelsin diyorum :)
Sevgiler
Sıla

OiP dedi ki...

AXIUS,
ne diyossun!! utandırma beni ama:)) çocukların arası tam tamına 8 koca yıl!!! 7 devasa ayy!!! :)) seninki kaç yaşında? biliyor musun asla geç değil. tavsiyem herşey ol ama stresli olma;))

ASHLEY,
bu dediğin sorunu ilk kez duyuyorum inan. ama şu son yayınladıklarını ben okudum. üstelik benim blogda güncel yayınlarda üste çıktı??

SILA,
ne güzel demişsin:) "sevgiyi eksik etmemek, içindeki sesi dinlemek" evet. tam olarak bu:))
sevgiler

Asortik Krep dedi ki...

Ergen olmaya başladığında onu yabancı biri gibi görmeye çalışırsanız herşey sizin için daha iyi olur :)
Yani sanki en yakın arkadaşınızın oğlu; izinde olup herşeyini takip etmek ama o yardım istemeden ona akıl vermemek gibi.Birde onu o istediğinde dinlemek siz istediğinizde değil.

OiP dedi ki...

ASORTİK KREP,
şu tavsiyeniz, kulağa hoş geliyor:))
hazırlıklı olmak için kitaplara sığınıyorum şimdilik... teoriden pratiğe geçişte işler yolunda gitsin diye dua ediyorum bi de:))
sevgiler