Şu onbir yıllık fani annelik hayatımda kadınlarla yaşadığım abuklukları şuraya yazsam fantastik roman olur. Tolkien yaratıcılıkta solda sıfır kalır bunların yanında yeminle.
İşimi mi düşüneyim, çocuğumu mu, evi mi, evdeki anne yedeğinin içindeki yaratıcı potansiyelle nasıl mücadele edebileceğimi mi?
Aslına bakarsanız evdeki yardımcımız, dünyada çocuklarımı emanet edebileceğim en sıcak kanlı, sevecen ve güvenilir insan. Ama işte iyilikle bitmiyor. Bazı şeyleri yazmak dökmek kolay olmuyor. Anlayacağınız ne onlarla, ne de onlarsız olamıyor.
7 comments:
Çalışan bir kadın olmak , heleki birde anne , Süper kahraman olunsa anca yetilir , yada şu burun hareketiyle işleri bitiriveren tatlı cadı :)
cumaya giderlerde kapıya asarlar ya "cumadayım gelicem" diye hah işte bende doğurup gelicem diyerek doğuma yirmigün kala ayrıldım işten.. 2sene oldu,araya ikinci çocuğu sığdırdım hala dönemiyorum, şu dediğin sebeplerden dolayı.. Katya'lı hayat uzaktan bakınca fevkaledinde fevkinde ama ister çalış ister evde ol.. söz konusu çocuklarınsa kaç tane Katyan olursa olsun.. hiç bir şey senin yerini tutmuyor,ben bunu kızımı evde bırakıp oğlumun doğumuna giderken anladım..Allah tüm annelere yardım etsin,çalışıp çocuğunu kırk yabancıya emanet edene de dayanma gücü versin..çok zor..
Ne güzel anlatmışsın, aynen dediğin gibi:)
ikinci çocuğu düşünmeyişim bundan ötürüdür. :))
Oyip'im anane yakın bize o yüzden kadın konusunu bilmiyorum ama bir asistan maceram var kiii, bilmiyorum twitte gördünmü. Akıllara zarar!! :)
En güzel yapabiliyorsan en az iki sene kendin bakacaksın...
Benimkisi destan olur destan
Yorum Gönder