Sayfalar

22 Aralık 2011 Perşembe

Blogculuk, girişimcilik, annelik üzerine bir yazı

Deli Anne, bir acayip yazmış yine. Acayip dediysem, tuhaf diye değil, güçlü, sarıp sarmalayan, gerçek bir kalemi var onun, öyle acayip güzel yazmış anlamında:)

Bizi yazmış: Deniz'le beni. Bir kaç kez üst üste okudum. İçime, aklıma, kalbime bir gizli kamera koyduğuna neredeyse eminim bu kadının.

Yaptığımız şeyle ilgili şu lafına çok vuruldum:
“Anneyken içimizde birikenlerle kendimizi bitirmek yerine, oluşan bu birikinti potansiyelini hareket enerjisine dönüştürmek gerektiğine dair, anneliğin birikintisini şikayetle öldürmek yerine faydaya çevirmeye dair umut verdi bana ve muhtemeldir ki bir çok anneye”

Oradan böyle görünmek ne harika bilseniz.

Teşekkürler Deli Anne, teşekkürler Alternatif Anne.

Okumak için buyrun bakalım.