Sayfalar

14 Mart 2012 Çarşamba

Lo siento


Bir dostun yorumundan ilhamla....

9 yorum:

Evren dedi ki...

Canımm, sen üzüntü vermiyorsun inan. Senin yanında olamamak, acını yakından paylaşamamak zor geliyor... Sen yazmasan da ben gelip ağlayıp ağlayıp giderim. Artık mendilim de var ;) Ellerine sağlık! Nasıl düşünceli bir insansın sen. Sevgiyle kucaklıyorum seni.

güzel şeyler dükkanı dedi ki...

oip hep uğra buralara..biz buralardayız,buradan yanında olmaya çalışıyoruz..

Gulcin dedi ki...

biz buralardayiz OIP sen paylasmak istedikce ozellikle paylastikca rahatladikca.
bu arada cizim oyle anlamli ki :(

OiP dedi ki...

Evren,
canımsın

Güzel Şeyler Dükkanı,
buralar bana iyi geliyor zaten. dertleşmek, sizlerle konuşmak

Gülçin,
burada saklanmadan, içimden geleni yazıp, çizmek, iç dökmek nasıl iyi geliyor bilsen

Hande dedi ki...

Blogunuzu şimdi buldum. Öncelikle başınız sağolsun. Allah size kuvvet versin. Okuduklarımdan bazı şeylerde ne kadar benzeştiğimizi farkedince yazmak istedim. Ben de babamı doğduğu günde kaybettim. Onun da Bora adında bir torunu var. Hiç tanışmadılar ama... Hiç görüşmediler bu dünyada. Ben de onu hala her gün özlüyorum. Özlemden ağlamamak için bilinçli olarak onu düşünmüyorum. Hem de sizinki gibi iki hafta olmadı, tam 19 sene oldu. Onsuz yaşamayı öğreniyorsunuz ama özlem bitmiyor. Yaşamdan Sonra Yaşam diye bir kitap okuyup blogumda yazmıştım. İsterseniz bir bakın. Belki bir dirhem merhem olur acınıza.
Sevgilerimle, Hande

Berceste dedi ki...

Sevgili OIP Allah sabirlar versin... 7 yil once ayni hastaliktan, ayni sekilde babami kaybetmis biri olarak seni o kadar iyi anliyorum ki! Blogu acma sebeplerimden biri idi o donem babamin hastaligi. Onunla olabilmek icin Ingiltere'den yanina gelmistim. Tedavi surecinde anneme, ona yardimci olabilmek icin. Iyi ki, o donem hep birlikte olmusuz. Gulmusuz, aglamisiz, birlikte zorluklara katlanmisiz. Aynen senin elini tuttugun gibi son gece elele idik. Odadakiler bitkisel hayata girdigini dusunseler de o s1ms1ki elimi tutuyordu. Ben bir sebeple yataktan yanindan kalkana kadar. Sonra yanina geldigimde sanki bana kusmustu... Ertesi gun de ucup gitti. Acisi, sevgisi, her bir an yuregimde. Gozyaslarim suzulerek yaziyorum hatta. Haftalarca bilgisayara aktardigim fotograflarina baktim, dondum dondum baktim... Sonra zaman herseyin ilaci. O an, o aci hic unutulmasa da... Ben daha kendimle basbasa kaldigim bambaska bir ulkeye gittigimden yaralari sarmak daha zor olmustu. Ama eminim burada tum sevdiklerinle, anneciginle sarmalandigin bir donemde sen daha kisa surede atlatacaksin. Allah bu aciyi unutturacak bir baska aci vermesin. Sevgiyle...

zha dedi ki...

Başınız sağolsun... Büyük acınızı en içten duygularımla paylaşıyorum, “Allah bu acıyı unutturmasın” derler ya, insan böyle acılar yaşayınca ne kadar anlamlı olduğunu anlıyor, Allah geride kalanlara sağlıklı, uzun ömürler versin...

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

Başın sağolsun OİP . Rabbim gani gani rahmet eylesin. Allah sabır versin.

Adsız dedi ki...

Oipcigim,
Günlerdir üzüldüm, düsündüm, tasindim, ne yazsam, ne yapsam diye düsündüm. Ne düsündüysem, ne yazmak istediysem sacma geldi. Senin acinin yaninda söyleyecegim her sey minicik, kücücük, sacma geldi. Kuki ve Kukiullah'i basarabilirsem (Kuki cok kacak) yanyana koyayim, fotograflarini cekeyim senin icin dedim sonra tabi o da salakca geldi. En cok da iyi ki Bora ve Cagan var dedim. Bora hassasligi ve zekasiyla, Cagan da minik tatli akliyla ve pogaca elleriyle hep sana destek olacaklar diye düsündüm.
Sabir, güc, birlik beraberlik yuvanizdan hic eksilmesin, Oipcigim.
sevgilerimle,
anonimyusun