Sayfalar

26 Mart 2012 Pazartesi

Washed Out



Pazartesi Pazartesi, sabahın köründe bu kadın neyin peşinde demeyin. 18+ falan değil valla, sadece albümün kapak görseli bu. Dinlemeye doyamadığım, ofiste youtube'dan dinlerken ekranda belirmesinden korktuğum (ay kadın sek.s.li vidyo seyrediyodu resmen), Washed Out -Within and Without albümünden en sevdiğim parça Echoes.

Youtube'da Washed Out Channel'ı açın ve kendinizi, sakin, dingin ritmin akışına bırakın. Ohh yumuşak yumuşak...


20 Mart 2012 Salı

Ha gayret

Çizmek bana iyi geliyor. Sanırım bunlar size de iyi gelecek :)



19 Mart 2012 Pazartesi

istiyorum



Haftaya ve bahara güzel bir giriş yapmak istiyorum.
Hafta sonu biriktirdiğim moral ve yaşama sevincini katlayarak artırmak istiyorum.
Şiddeti gittikçe azalan artçı sarsıntıları doya doya yaşayarak, kabullenerek....
Geceler kadar gündüzlerin de olduğunu hatırlayarak...
İyi haftalar

14 Mart 2012 Çarşamba

12 Mart 2012 Pazartesi

burdayım

Neşeli, komikli post girdim sanıp gelen okur. Üzgünüm seni buraya kadar yordum. Sen bana bakma bu ara. Pek kederli, pek dalga dalga içim. 

Tam on bir gün oldu.... Fotoğraflarını yaptırdım, çerçevelere koydum. Arada gidip bakıyorum gözlerinin içine. Nefessiz kalıyorum, boğulacak gibi oluyorum, kalbim şişiyor sanki. O'nu çok özledim, sesini, herşeye karışmasını, elleri ensesinde uzanmasını, gülümsemesini....  

İlk günlere göre daha iyiyim gerçi. Meşgalesiz kalınca, yastığa başımı koyunca, bir şarkı çalınca basıyor efkar. Akşamları gücüm bitene kadar ortalık işi yapıyorum. Çekmeceleri, bekleyen evrakları, kıvır zıvırları düzenliyorum. Evin orasında burasında, hiç durmadan, yatana kadar eşeleniyorum . Aklım dağılıyor, zihnim oyalanıyor bedenim çalışınca. 

Olur olmaz gözlerim doluyor. Baba-kız görsem kötü oluyorum. 

Bakmayın iki çocuk annesi kocaman bir kadın olduğuma, ben de bir babanın evladıyım. Küçükken "annenin kızı mısın, babanın mı?" diye soran münasebetsizlere dediğim gibi "ben babamın tızıyıyım"

6 Mart 2012 Salı

Neye yarar hatıralar

Bir varmış bir yokmuş...


Emekler, çabalar, umutlar, koşturmacalar bir an geliyor bitiveriyor.
Yerini sessiz bir kabullenişe, derin bir boşluğa ve sonsuz bir ayrılığa bırakıyor.

Unutmak imkansız...
Hatırası gözünüzün önünde, sesi hep kulağınızda kalıyor.

Çekmeceler, dolaplar boşalıyor.
Ayrılan ufak tefek bir kaç eşya, fotoğraflar, anlatılan tatlı anılar dışında geriye, hiçbir şey kalmıyor.

Hayat dediğin, insan dediğin aslında tam da bir masalmış.
Bir varmış bir yokmuş...

Not: Yazdıklarınızı, dualarınızı, telkinlerinizi okudum, çok minnettarım. Herkese tek tek yanıt verebilecek gücüm yok inanın. Herbirinizi sevgiyle kucaklıyorum. Bize doğduğu gün veda etti. Acısız, sıkıntısız, huzurla ve sukunetle...