Sayfalar

21 Nisan 2013 Pazar

Akşam oldu, huysuzlandım ben yine

"Huuoop!!!" diye seslendim. "N'apıyonuz siz güzelim?" dedim. Duymadılar. Duymamaları normal. İçimden söylüyorum çünkü bunları. İçimde yaşlı bir Makbule Teyze var sanki. Durmadan söylenip, her halta yorum yapıyor. "Sus Allahaşkına Makbule, çok eski kafalısın" diyorum, "pehhh!" diyor...

Zamanda kısa bir yolculuğa çıkıp, çocukluğuma ışınlanıyorum. 70'ler... Ortalama bir ev. Çalışan anne-baba, kedi-köpek gibi didişen iki çocuk. Ev şimdi olduğundan çok farklı donanımlara sahip. Isınmak ve banyo yapmak için soba yakmamız gerekiyor. Babam, paso odun, kömür ve kül taşıyor. Sabahın köründe, gecenin vaktinde hiç aksatmadan bunu tekrar tekrar yapıyor.

Annem o zamanlar "büyük kolaylık ayol" dediği merdanelide çamaşır yıkayıp asıyor gece gece. Gece yapacak tabi, çünkü gündüz işte. Akşamüstü okuldan gelip yemek yapıyor, evi derliyor, bizi yediriyor, içiriyor. Biz yatınca da Burda'lar çıkıyor, patronlar, sürfile makasları, dikiş kutuları. Dikiş dikiyor geç saatlere kadar, siparişler sırada...

Sabah kahvaltımız eksik değil, üstümüz başımız ütümüz falan jilet. Annem her daim bir stil ikonu. Saçları hep yapılı, beyaz mantosu, şık kostümleri, ayakkabıları falan, Burda'dan fırlamış ( o vakitler moda demek Burda demek) gibi.. Tıkı tıkı, el ele kol kola çıkıp dağılıyoruz tespih gibi işe, okula...

Yıllar böyle geçti gitti. Annem hiç "ay şöyle yoruldum, böyle bittim" diye yakınmadı. Anneler "anne"liğini, babalar "baba"lığını kimsenin üstüne kusmadı. Hayat, sorumluluklar, paylaşımlar hep olması gereken mütevazi çizgide oldu.

Oysa şimdi öyle mi? Sıradan yaşamların bu kadar mesele haline getirilmesi, arsız arsız yakınmak, her yaptığımızı lütuf(!) sanmak falan ne saçma.

Hayat bu... Çalışacaksın, yorulacaksın, emek vereceksin, üreteceksin, değer katacaksın. Annelik, babalık kolay mı, elbet fedakarlık yapacaksın.

Tekerlek anne kekinin cupcake'e, yumurtalı ekmeğin bruschetta'ya, normal annenin "aşırı şekilli anneye" dönüştüğü dünyaya bakıp "cıks, cıks" ediyor siyatikli Makbule Teyze.... "Valla" diyorum "sen de haklısın "...

20 yorum:

Sittirella dedi ki...

''Anneler "anne"liğini, babalar "baba"lığını kimsenin üstüne kusmadı.''
Sadece bu cümle bile yeter azıcık beyni olana, onu kullanana.
Çok sevdim yazını.
Burda mankeni babaannem geldi gözümün önüne :)
Önünde elle çevirmeli dikiş makinesi...
Hey gidi hey :)

OiP dedi ki...

Burda mankenliği mi yapmıştı babaannen Sittirellam? elle çevrilen makineden anneannemin vardı. annemdeki dolaplı, pedallı otomatikti. o pedalla arabacılık oynadığımız da çok olurdu :))

Sittirella dedi ki...

Yok OİP'im, mankenlik yapmadı :)
Giydiği hemen her şey Burda modellerinden uyarlanmış kıyafetlerdi. Kendisi de pek güzeldi.
Yeni Burda sayısı çıktı mı, bir hafta sonra babaannem o sayının en havalı modelini dikmiş olurdu :)
Çocukluğum; puantiyeli, karpuz kollu, kalın kemerli birbirinden güzel elbiseler giyerek geçti :)
Çok özlemişim :/

OiP dedi ki...

benim de öyle:)) çok şık kıyafetler giyerdim.hey gidi...

mikla dedi ki...

hay agzına saglık. su hislere tercuman olma isinde pek iyisin sevgili oip.

Leylak Dalı dedi ki...

Iyy soba :( Ankara ayazında hafta sonları kömürlükten 3. kat dairenin balkonuna babamla birlikte taşınan teneke teneke kok kömürleri,çıralar. Hiç özlemiyorum şahsen ama bak Burda iyi birşeydi. Neler diktim neler ben ondan 17 yaşımdan beri. 10 yıldır iğne iplik görecek gözüm yok, konfeksiyon sağolsun :) Z aten Burda'nın da tadı kaçtı içindekil modeller hep dandik :)

turkuaz kıyılar dedi ki...

Nasıl güzel bir yazı olmuş...
Haklısın, onu yaptım bunu yaptım yoruldum yeter artık deyip birbirimize sarıyoruz en sonunda. Bende daha annemin bir gün yoruldum diye şikayetlendiğini hatırlamam. Ev değil yuvaydı zaten, her sabah kızarmış ekmeklerimize kadar hazırlanırdı, burnumda hala mis kokusu...Sobayla uğraşmak zordu belki ama o soba sayesinde bütün aile biraradaydı, odanın sıcaklığının güzelliği ayrı, hep beraber gülüşmelerin güzelliği ayrıydı. Şimdi herkes ayrı odalarda ayrı ayrı takılıyor çoğu zaman...

Okudukça utanıyor insan...Bizi bu hale getiren ne diye...Şimarıklık mı acaba ya da bencillik mi?

"Offf, eskinin tadı hiç yok..." deriz ya hep, çocukluğumuza özlemden kaynaklı zaten bu cümle...

Düşünmeye sevkeden güzel bir yazı...Eline, kalemine sağlık...

Selen dedi ki...

Harika yazmissin, goz dolduran cinsten olmus. Ayni ev durumulariydi bizdeki de. annem palto bile dikmisti, ustelik oyle bakicimiz falan da yoktu. Komsu teyze bakardi bize annem isten gelene kadar. Kendi cocuklarindan, torunlarindan bir kez bile ayirmadan, bir kurus para almadan, besleyip, kollayip, severdi bizi. hey gidi gunler be...

Neslihan Çagli dedi ki...

yine çok güzel, anlamlı ve duygulu bir yazı...

Cigdem dedi ki...

süper bir yazi. valla kendi kendime yakindigimda benim de icimden cikan bir makbule teyzem var oip, o söylendikce ben rahatliyorum resmen. makbule'nin kizdigi da kendimim üstelik, cok sizofrenik bir durum oldu bu da simdi:)).

Gamlı Baykuş dedi ki...

Vallahi eline koluna sağlık OİP'im!!! Ne güzel yazmışsın! Bir de böyle ana babaların yarattığı "hakkımı arıyorum" derken terbiyesizliğin, şımarıklığın haddini zorlayan dünün bebeleri bugünün gençleri de var; bana daha Makbule teyze kıvamına gelmeden gençliğimi özleten.

Ashley ★ dedi ki...

Şimdiki anneler napıyorki? Herşeyi makinalar yapıyor, ve biz gençlerde oldğu kadar annelerinde yada babalarında elinde birer iphone ipad smart phoe neyse işte akşama kadar tıkkıdı tıkkıdı başındalar :)) Ananemin Paris Moulin RQouge da çekilen fotografları geldi gözmün önüne yazının üst kısımlarını okurken, kendide dikerdi alırdıda.Peruklar takma tırnaklar hatta evine şu kadınların kuoförde kafalarını soktuğu astronot kıyafetinin üst kısmındaki şeye benzeyen şeyden bile almş ,kilerde hala durur.Vay vay vay

Ashley ★ dedi ki...

MoulinRouge*

Esra Yağız dedi ki...

kendimi okudum sanki.. Valla oipçim ben de hem okuyorum hem çalışıyorum hem de çocuğuma anne, kocama eş olmaya çalışıyorum. Beni tanıyanlar "valla iyi dayanıyorsun" diyorlar. İçinde sevgi varsa eğer, yaptığın işin adı ne olursa olsun (annelik,iş kadınlığı, öğrencilik vs.) insana ağır gelmez diyorum. Günümüzde insanlar sevgisini sunmak konusunda bencillik ediyor, o yüzden de hep şikayetçi hep memnuniyetsiz :))

Adsız dedi ki...

ay ne güzel yazmışın :) eline sağlık

OiP dedi ki...

oh yalnız değilmişim neyseki :))

cansu dedi ki...

bir zamanlar, misafir için yapılan yer yatağında takla atarken sobaya ayaklarını geçiren küçük cansu bu yazıya bayıldı <3

Bilgen dedi ki...

her ne kadar kendimiz istemesek de, karşı tarafı mutlu etmek için yapmamız gerekenler vardır, içimizden gelmese bile. bence her iki taraf da kazanmış.

Yalnız Kadın dedi ki...

Çok eğlenceli yazıların :) üslubun çok akıcı çok beğendim :)

Funda TC dedi ki...

her bir cümlesine evet ya hakkaten öyle dediğim bayıldığım bir yazı olmuş ellerine sağlık :)